
Last van de vogelvlo in uw omgeving?
Vogelvlo bestrijden
De vogelvlo (Ceratophyllus gallinae), ook bekend als kippenvlo of vogelnestvlo, leeft voornamelijk op vogels zoals mussen, duiven en kippen. Wanneer een vogelnest verlaten wordt, gaan deze vlooien op zoek naar andere gastheren, waaronder mensen. Dit kan leiden tot jeuk, rode bultjes en allergische reacties.
Wat is de oorzaak van vogelvlo overlast?
De overlast ontstaat vaak door vogelnesten op zolders, onder dakranden of in schoorstenen. Als de vogels vertrekken, blijven de vlooien achter en trekken richting huisbewoners. Hierdoor kunnen ze plots massaal binnenshuis voorkomen.
Indicaties van vogelvlo activiteit in en rondom uw pand
Plotselinge jeuk en kleine rode beten op de huid, vooral op benen en enkels. U kunt de vlooien soms zien springen in beddengoed, op meubels of in de buurt van ramen en dakramen.
Kenmerken en leefwijze van de vogelvlo
Vogelvlooien zijn roodbruin, plat van vorm en 2–3 mm groot. Ze voeden zich normaal met vogelbloed, maar kunnen tijdelijk mensen bijten. Hun eitjes ontwikkelen zich in nestmateriaal en kunnen maanden inactief blijven tot trillingen of warmte ze activeren.
Onze werkwijze: “Duurzame resultaten, innovatieve oplossingen.”
Susinno spoort vogelnesten op en verwijdert deze waar nodig. Daarna behandelen wij schuilplaatsen en adviseren wij over structurele wering zoals nestwering op daken en gevels om toekomstige overlast te voorkomen.
Integrated Pest Management (IPM)
Onze IPM-aanpak combineert bronopsporing, reiniging, gerichte inzet van veilige middelen en structurele maatregelen. Zo voorkomen we herhaling en beschermen we uw woonomgeving duurzaam.
Wering en preventie van vogelvlo
Verwijder oude vogelnesten, sluit openingen onder dakpannen en plaats netten of strips om nestvorming tegen te gaan. Susinno ondersteunt met inspectie en een plan op maat.
Veelgestelde vragen (FAQ)
Door vogelnesten tijdig te verwijderen en dakranden en schoorstenen goed af te sluiten. Susinno helpt u hierbij deskundig.
Ze kunnen theoretisch bacteriën overdragen, maar in Nederland is dit risico zeer klein. De grootste hinder is jeuk en huidreactie door beten.









